468x60 Üst Alan Reklamlarınızı Bekliyoruz...
Filimlerini mi seyretmeli yoksa asıl versiyonları olan kitaplarını mı okumalı? Hep sormuşumdur bu soruyu kendime, edebiyat uyarlaması olan bir filmin başına otururken… Her defasında az yada çok bir hayal kırıklığıyla ayrılmışımdır… Suyunun suyu gibi gelmiştir, bir edebiyat eserinin sinemaya uyarlanması… Yönetmenin kitabı kendi açısından yorumlayışı olarak görmüşümdür…
İsim vermeden belirtmem gerekirse, son dönemde seyrettiğim tüm edebiyat uyarlamaları az biraz hayalkırıklığı içinde bıraktı beni… Elimde olmadan kalemi elime alıverdiğimi gördüm, sanki isyanlarımı anlatmak istiyormuşum gibi… Olmuyor arkadaşlar olmuyor, kıvıramamışsınız, kitabın derdini anlatamamış, söylemek istediklerini beyazperdeye aktaramamışsınız demek istedim…
Film isimleri istemeyin benden… Söylemeye çalıştığım şey tek tek filmlerin eleştirisini yapmak değil… Çünkü benim eleştirdiğim film sizin bayıldığınız bir çeşide denk gelirse, asıl anlatmak istediğim şey karambole gidebilir… Dikkatinizi çekmeye çalıştığım nokta kadın – erkek ilişkilerindeki vurguyu andırıyor…
Bu bağlamda kitaptan ilhamla en iyi kotarılmış bir filmin bile ilişkide araya giren 3. bir şahıs gibi okurla yazar arasına girmemesinden yanayım… Sanırım biraz kişisel algılıyorum meseleyi… Kitapları filme uyarlamayı, okurla – yazar arasındaki samimi ilişkiye burnunu sokma girişimi, mahremlerine bulaşma terbiyesizliği olarak görüyorum…
Nasıl kadın – erkek ilişkilerindeki kişisel arzular, özel istekler ilişkinin can alıcı ve gizli yönünü oluşturur, dışarıya taşmaz ve çiftlerin arasında saklı kalırsa, okurla yazar arasındaki paylaşımın da aynı gizlilik ve kendine haslık içinde saklanmasından yanayım…
Bana göre, yazarla kurulan bu baği, öylesine samimi bir ilişki halini alabiliyor ki, neredeyse kadın – erkek arasındaki basbayağı bildiğiniz bir flört ilişkisine dönüşüyor ve iki aşık misali duygularda ve düşüncelerde yazarla bütünleşiliyor… İşte mahrem hayat o noktada bütün dokunulmazlığıyla başlamış oluyor… Çok özel bir ilişki kuruluyor ikisi arasında ve kitabın okunması ve sindirilmesi süresince de küslükleri, barışmaları, ayrılıları, kavuşmaları takip ede ede bir aşk ilişkisinin basamakları halinde birliktelikleri ve ruhsal beraberlikleri devam ediyor…
Ayrılık vakti geldiğindeyse, tıpkı flörtlerin kopuş anındaki kalp kırıklıklarıyla dolu hüzün kokulu anlar ortaya çıkıyor… Arzu ve tutku dolu bir ilişkiye son noktayı koymak nasıl canımızı yakarsa, okurla yazar arsındaki kitabın bitişiyle karşılaşılan kopuş da bazen bir ilişkiden bile daha zor ve sancılı olabiliyor…
Oysa kitabı okuduktan sonra o kitaptan uyarlanan filmi izlediğinizde yönetmenle birlikte yazarla birlikte yakaldığınız aşk duygusunun yoğunluğuna ulaşamıyorsunuz… Kitabın yazarı, ilişkinin esas kızı gibi yönetmeni arabanın 5. tekerleği konumunda bırakıp, onu ilişkinin aldatma nesnesi olarak sunuyor… Filmi izlerken, ekrana gelen her sahnede aklımız yazarın bize aşk tadında bir ilişkiyi yaşatan yoğun ve etkili cümlelerine takılıyor…
Nihayet filmin sonunda bizler, tabiri caizse günübirlik bir ilişkinin kekremsi eksik tadıyla, filimden orjinali kitap kadar tat almadığımızı itiraf etmek zorunda kalıyoruz… Yani özetle, filmin çıkışında yazar ve kitabı , suçluluk duygusu içinde bize, yönetmen ve filmiyle girdiğimiz yasak ilişkinin utancını yaşatıyor ve film çok hızlı akan, kesik kesik sahnelerinin ödünç keyifleriyle, bir amnezi unutmuşluğu içinde hiçbir zaman kitap kadar tat veremiyor…
Bir dahaki sefere uyarlama bir filmin karşısına oturduğunuzda okuduğunuz ve müthiş lezzet aldığınız filmin kitabını ve kitabın yazarını da unutmayın… Bakalım hangi tadı tercih edeceksiniz… Daha uzun soluklu derinlemesine yaşadığınız kitabın yaşattığı aşk duygusunun tadını mı, yoksa 1- 2 saatliğine tercih ettiğiniz kaçamak sevgili filmin yaşattığı günübirlik aşk duygusunun tadını mı…
Histats.com © 2005-2010 Privacy Policy - Terms Of Use - Powered By Histats
